Miezelmoods

Etenis ook kunst

Bij kunst denk je vaak als eerste aan schilderijen. Aan eeuwenoude, onbetaalbare kunstwerken van beroemde schilders of aan aparte bouwsels in futuristische vormen. Ook zullen er mensen zijn die klassiek ballet, mode of bepaalde muziekvormen als kunst benoemen. Daarnaast is er nóg een vorm van kunst. Eentje die je kan waarnemen, ruiken én proeven, namelijk de kunst van het eten.

Je zou er misschien niet zo snel bij stilstaan, maar er zijn gerechten die niet onderdoen aan een peperduur schilderij. Een goed gerecht bevat niet alleen smaak, goede texturen en een heerlijke geur, maar ziet er ook nog eens prachtig uit. Want los van dat de ingrediënten lekker bereid moeten zijn, draagt een mooi kunstwerk op je bord ook bij aan de smaakbeleving. Een kloddertje hier, een blaadje daar. Het oog wil tenslotte ook wat.

Ook bij deze vorm van kunst geldt: smaken verschillen. Eten is er in alle soorten en mate. Van een Hollands prakje of opwarmmaaltijd tot sensationele smaakbelevenissen. We hebben allemaal wel een gerecht wat bijzondere herinneringen oproept. Een smaak of een geur die je doet denken aan een bepaalde gebeurtenis. Op die manier kan eten, net als alle andere vormen van kunst, een verhaal vertellen.

Toch is deze vorm van kunst wel nét iets anders dan de rest. Een schilderij is vaak zeldzaam, de kunstenaar maakt één uniek exemplaar. Blijk je als koper een kopietje in handen te hebben, dan is dat meestal niet zo gunstig. Een kok kan zijn kunstwerk oneindig vaak namaken en zelfs de honderdste versie van een gerecht zal dezelfde waarde blijven behouden. Een ander verschil is dat bij veel van de schilderijen de kunstenaar niet meer in leven is. Bij een vers bereid kunstig gerecht is dat hopelijk wel het geval, anders zou ik even checken wat er precies op je bord ligt. Na het genieten van jouw kunstwerk kan je de kunstenaar, de kok in dit geval, in levende lijve bedanken. Dat is bij de aankoop van een Rembrandt of Van Gogh toch wat lastig. Nog een verschil is dat deze eetbare vorm van kunst niet van hele lange duur is. Je hangt het als het goed is niet aan je muur en je geeft het ook niet door aan de volgende generatie. Het recept misschien wel, maar dat betekent niet dat de uitwerking altijd even kunstig zal zijn. Een gerecht wordt ook niet meer waard met de jaren. Alleen de wijn die je erbij drinkt zal oud zijn en misschien de kaas van het dessert, maar verder geldt juist: hoe verser hoe beter.

Na het genieten van jouw kunstwerk kan je de kunstenaar, de kok in dit geval, in levende lijve bedanken. Dat is bij de aankoop van een Rembrandt of Van Gogh toch wat lastig.

Net als bij een museumbezoek, geldt ook bij deze vorm van kunst een aantal gedragsregels, de welbekende etiketten. Netjes met mes en vork eten, met je mond dicht eten en vooral niet smakken. Ook gaat bij soep de lepel naar je mond en niet andersom. En een servetje bij de hand is ook wel handig. Zo kan je in het ergste geval nog wat rondslingeren etensresten van je kin (of voorhoofd) vegen. Klinkt allemaal logisch, maar ook bij eten heb je er een hoop cultuurbarbaren tussen zitten.

Als je een beetje openstaat voor de kunst van eten, kan een fantastisch uitgebalanceerd gerecht je tot tranen toe roeren. Het kan je muisstil of juist uitbundig maken. Het kan je er nog jaren over doen napraten en voor altijd een indruk achterlaten. Je hoeft heus niet altijd naar een duur restaurant om de kunst van het eten te ervaren. Eten is een beleving. Met een grote groep vrienden samen in de keuken de heerlijkste gerechten op tafel toveren of juist knus met zijn tweetjes op de bank met een grote kom soep. Zelfs in je eentje kan je er een feestje van maken, door er een beetje liefde in te stoppen. Het allerbelangrijkste bij de kunst van het eten, is om vooral lekker te genieten, want dat is uiteindelijk de grootste kunst.

 

png-leegpng-leeg

Vivian Paarlberg
Las als kind de buurt voor, zonder zelf een woord te kunnen lezen. Inmiddels 29, maar nog steeds een fervent verhalenverteller. Ze leeft om te eten en een dag geen kaas is een dag niet geleefd. Een belangrijke levensles resulteert in een nieuwe tatoeage en hoewel die klein en bescheiden zijn, is haar lach dat vaak niet. Ze haalt graag het onderste uit de kan, of wijnglas, en switcht met gemak van therapeutische gesprekken naar onderbroekenlol. Alles mag, maar never be normal.

Miezelmoods
Mandy (26) is illustrator onder de naam Miezelmoods. Inspiratie put ze voor het grootste gedeelte uit mode, maar daarnaast ook uit flora & fauna, kunst, fotografie en spiritualiteit. Haar inspiratiebronnen blend ze samen tot haar eigen ‘moods’ en maakt daar een eigen interpretatie van of geeft er een nieuwe boodschap aan. Door de minimalistische stijl ontstaat er een tijdloos beeld en blijft er ruimte over voor de toeschouwer om het zich eigen te maken. Miezelmoods kenmerkt zich door vloeiende, vaak zwarte, lijnen gecombineerd met een kleur, structuur, dessin of grove toets. Altijd gevoed met positieve energie. Altijd met haar MM signatuur, in het oog springend of subtiel aanwezig.