Een foto zegtmeer dan duizend woorden

17 February 2017,

Het zal je vast bekend voorkomen, de ‘what were we thinking?!’-gedachte, bij het kijken naar foto’s van vroeger. Vrolijk kijken de veel jongere versies van jou en je beste vriendinnen in de camera. Heerlijk onbezorgde, jonge koppies, maar die outfits! Dat kan toch niet?! Die vreselijke blauwe oogschaduw, tuttige jurken en amateuristisch opgestoken kapsels. Maar ondanks dat je tegenwoordig het liefst onder een steen zou kruipen met zo’n uiterlijk, weet je nog heel goed hoe blij jullie toen waren. Die avond was het allereerste schoolgala. Jullie hadden je samen opgetut en oneindig veel outfits gepast. Vlak voor vertrek nog even met elkaar op de foto, vol spanning, maar als échte jonge vrouwen. Één blik op die foto en je herinnert je alles weer.

Zouden we tien jaar later ook weer zo schrikken van de foto’s die we nu maken? Vinden we onze kleding dan ook afgrijselijk en onze kapsels totaal niet bij ons gezicht passen? Gruwelen we dan ook van onze make-up keuzes? Grote kans. Destijds vonden we onze looks ook heel mooi en zowel de mode als onze smaak zullen over tien jaar weer veranderd zijn. Foto’s van vroeger bekijk je altijd met een andere, modernere bril, maar met de komst van de digitale camera, Photoshop en sociale media is er wel een hoop veranderd.

Door de digitale camera is een verpeste foto haast onmogelijk. Ogen dicht? Weg ermee. Even niet aan het opletten? Nieuwe foto. Wazig? In de prullenbak. We houden alleen de best gelukte beelden over. Kleine kans dat je over tien jaar een foto met een vinger voor de lens terugvindt in je digitale fotoalbums. Ook schoonheidsfoutjes, waar je later om had kunnen lachen, worden nu kritisch bekeken en weggewerkt. Die wilde krul of dat futloze haar, die kromme benen of platte bil, alles kan perfect gemaakt worden in de ogen van de kijker. Zo laten we op sociale media alleen de beste versie van onszelf zien. Pukkels worden weg geshopt, mensen weggeknipt en het juiste licht wordt toegepast. Niemand plaatst op Instagram de momenten dat ze onzeker zijn, zich ongelukkig voelen of verdriet hebben.

Vertellen die Instagram foto’s dan nog steeds een echt verhaal of verdwijnt daarmee de authenticiteit van foto’s? Laten we hopen van niet. Foto’s, met of zonder filter, zullen altijd een bepaalde charme blijven houden en altijd herinneringen blijven oproepen. Ook al zijn alle schoonheidsfoutjes en onzekerheden weggewerkt, ze waren er echt, die gedachtes krijg je niet uitgewist.
Analoog, digitaal of gigantisch bewerkt, elke foto vertelt een verhaal en het emotionele effect van een foto zal eeuwig blijven bestaan. Ze brengen je weer even terug in die tijd. Van persoonlijke avonturen en fijne gebeurtenissen tot oorlogs- of natuurbeelden, foto’s roepen emoties op. Welke emotie dat precies is, is voor iedereen persoonlijk. Bedenk maar eens die avonden op de bank bij vrienden, die net terug zijn van een lange, verre reis. Ze laten met trots hun zelfgemaakte vakantiefotoalbum zien, bladzijde na bladzijde. ‘Kijk, en hier stonden we op deze berg’. ‘En hier was dat leuke bruggetje, waar ik daarna vanaf viel’. ‘Oh, en dit restaurantje was zo genieten!’. Waar jij een foto van een berg ziet, zien zij een heel verhaal. Die ene, voor jou niet heel interessante foto, roept bij anderen oneindig veel herinneringen op. Ieder mens heeft bij een foto een eigen gedachte, een eigen belevenis en een eigen emotie. En dat is juist de charme van een foto.

We zijn vaak krampachtig foto’s van al onze mooie momenten aan het maken, dat we vergeten te genieten van het moment zelf.

Een foto zegt meer dan duizend woorden en die beelden zijn ook niet in woorden uit te drukken. Je staat even stil bij een mooi, feestelijk, emotioneel of ingrijpend moment en de foto nodigt uit het verhaal door te geven, te delen met anderen. Fotograferen is een fantastische manier om herinneringen vast te leggen, maar toch is de gebeurtenis zelf uiteindelijk het allermooist. We zijn vaak krampachtig foto’s van al onze mooie momenten aan het maken, dat we vergeten te genieten van het moment zelf. Druk in de weer met scherpstellen of bijlichten, gaat het mooie moment aan je voorbij. Bekijk daarom het leven soms iets minder door een lens, maar gewoon door je eigen ogen. Dat zijn uiteindelijk de beste foto’s.

 

png-leegpng-leeg

Vivian Paarlberg
Las als kind de buurt voor, zonder zelf een woord te kunnen lezen. Inmiddels 29, maar nog steeds een fervent verhalenverteller. Ze leeft om te eten en een dag geen kaas is een dag niet geleefd. Een belangrijke levensles resulteert in een nieuwe tatoeage en hoewel die klein en bescheiden zijn, is haar lach dat vaak niet. Ze haalt graag het onderste uit de kan, of wijnglas, en switcht met gemak van therapeutische gesprekken naar onderbroekenlol. Alles mag, maar never be normal.

Miezelmoods
Mandy (26) is illustrator onder de naam Miezelmoods. Inspiratie put ze voor het grootste gedeelte uit mode, maar daarnaast ook uit flora & fauna, kunst, fotografie en spiritualiteit. Haar inspiratiebronnen blend ze samen tot haar eigen ‘moods’ en maakt daar een eigen interpretatie van of geeft er een nieuwe boodschap aan. Door de minimalistische stijl ontstaat er een tijdloos beeld en blijft er ruimte over voor de toeschouwer om het zich eigen te maken. Miezelmoods kenmerkt zich door vloeiende, vaak zwarte, lijnen gecombineerd met een kleur, structuur, dessin of grove toets. Altijd gevoed met positieve energie. Altijd met haar MM signatuur, in het oog springend of subtiel aanwezig.