Marie Broeckman

Ventjefor president

10 March 2017,

Breng zijn grote liefde voor eigen hond ‘Ventje’ en een brein vol creativiteit samen en zie daar L’Animorphe, een grafische ode aan ieders huisdier. Met al het geduld van de wereld steekt designer Tein Traniello ze in een fantasierijk jasje – van eeuwenoude schilders tot een prominente admiraal.

png-leegIn een spierwit kantoor vol met eigen l’Animorphe creaties krijgt Tein dagelijks aanvragen voor nieuwe werken binnen. Laatst beeldde hij nog twee stokoude cavia’s af, omdat een 20-jarig meisje haar overleden huisdieren van vroeger zo miste. Haar vader vond het een mooi cadeau voor haar studentenkamer in Leiden. Dergelijke verzoeken ontvangt de grafisch ontwerper aan de lopende band – van hond tot papegaai. Het is belangrijk dat de eigenschappen van het dier vermeld worden bij de aanvraag. “Je hebt bijvoorbeeld hele dominante katten en teckels, die krijgen een uniformpje aan. Maar je hebt natuurlijk ook veel ‘zoetere’ dieren. Laatst ontving ik een ontzettend lieve beschrijving over een vrouwelijke chihuahua. Als je alleen het hoofdje van die hond neemt, ziet het er meteen vrij mannelijk uit. In zo’n geval maak ik er bijvoorbeeld wat vlindertjes omheen. Ik zie mijn eigen hond vooral als wijs, slim, ook wel een beetje zakelijk. Hij kan als geen ander met me onderhandelen over koekjes.”

png-leegTein werkte eerder vooral in de tijdschriftenbranche, hij zat een hoop op redacties. Op een bepaald moment is hij eigen baas geworden en vanuit huis gaan werken, omdat redactiewerk niet makkelijk samenging met eigen opdrachten. Creatief zijn zat er bij de ontwerper al wel vroeg in: voor tekenen had-ie een 9 op zijn eindlijst. Tein vertelt: “Eerlijk gezegd is dit ook het enige wat ik kan, in de rest blink ik niet zo uit. Ik haalde de middelbare school met de hakken over de sloot. Later kwam ik erachter dat ik ADHD had, waardoor concentreren soms een flinke klus was. Wanneer ik echter iets doe wat ik écht leuk vind is dat geen probleem voor me.”

Op een bepaald moment kwam Ventje zelfs bij me zitten en in mijn beleving keek-ie me bijna zo aan van: wanneer gaan we weer foto’s maken?

Op de bank ligt eigen hond Ventje, pal onder een creatie van Tein. Een muur verderop hangt Ventje zelf als muze aan de muur: hij was het eerste dier dat de ontwerper op papier zette. De labradoodle was al zijn alles, maar is nu dus ook een aanleiding. Tein kocht de hond toen hij eenmaal voor zichzelf begonnen was, puur als gezelschap tijdens een werkdag. Ventje is dan ook ‘geweldig’, en leent zich meer dan goed voor foto’s. Daarom besloot de designer zo’n jaar geleden een Facebook pagina over zijn hond in het leven te roepen. “Het begon als een creatieve uitlaatklep: van filmpjes tot foto’s. Op een bepaald moment kwam Ventje zelfs bij me zitten, en in mijn beleving keek-ie me bijna zo aan van: wanneer gaan we weer foto’s maken? Na een tijdje volgde de eerste grafische creatie. Het Rijksmuseum heeft hun hele archief aan oude meesters vrijgegeven, dus daar kan je mee doen wat je wil. Toen besloot ik Ventje in de jas van een oude schilder te steken.”

Vanaf dat moment begon het balletje te rollen – internationale designblogs zoals Fubiz en Design You Trust pikten Tein zijn werk op. “Op een bepaald ogenblik gingen mensen aan me vragen of ik niet óók zo’n grafisch ontwerp van hun huisdier kon maken. Dat leek me wel wat: ik vind het fantastisch om het karakter van dieren af te beelden. Ik had eerder bijvoorbeeld niet zoveel met katten, maar heb wel het idee dat ik ze nu beter begrijp.”Inmiddels heeft Tein zo’n 20 nieuwe ontwerpen in de pijpleiding zitten en ligt hij met zijn ansichtkaarten in verschillende conceptstores in Amsterdam. Daarnaast is hij ook nog bezig met andere projecten: zo zit hij ook bovenop artprints, geïnspireerd op accenten in de Zweedse taal. Zijn ster was al rijzend, maar wordt nu creatiever dan ooit. En ja, wat voor dier hij zelf zou zijn? “Ik maakte ooit een zebra, die is autobiografisch. Het dier heeft geleerd dat hij niet over zich heen moet laten lopen, en daarnaast is er méér dan zwart en wit. Het grijze gebied is net zo interessant.”

 


Fotografie: Marie Broeckman
Productie: Quirine Smid