Tot hetpuzzelstukje past

6 January 2017,

Wat ik ‘wel of niet weet van wat ze gedaan heeft?’ Dat is een goede vraag. Nicola Kloosterman (40) heeft een imposant creatief verleden, maar timmert nu vooral aan de weg als collagemaakster. Over de vrouw die een jaar geleden haar eerste collage postte op Instagram, en een half jaar later met haar werk in ELLE stond.

Elke ochtend een uurtje knippen, dat was wat er nodig was voor het floreren van instagramaccount @ohdecollage. Lastig? “Niet echt”, vertelt Nicola lachend. Ze houdt van dingen opstarten, iets in het leven roepen wat ze heel gaaf vindt. “Je kan in het begin toch niets fout doen.”
png-leeg
Nicola kwam een paar jaar geleden voor het eerst in aanraking met het fenomeen toen ze tegen een dik collageboek aanliep. Die nieuwsgierige prikkel was er meteen, want ja: hoe zou het uitpakken als zíj zo’n collage in elkaar zou flansen? “De ideeën kwamen eigenlijk vanzelf. Ik omring mezelf meestal met beeld dat me raakt op een emotioneel niveau. Het hele beeld is daarbij niet interessant: het gaat bij collages maar om deeltjes daarvan. Lucht, haar, handen. Als je die dingen uitknipt, bevrijd je ze uit hun context. Zo vormen aparte puzzelstukjes een nieuwe wereld.”

Fantasierijk is de collagemaakster altijd al geweest, al studeerde ze in eerste instantie niet aan de kunstacademie. Ze hield van tekenen, maar kon ook goed leren. Een kunstopleiding leek haar dan ook zonde, want daar ‘kan je toch geen geld mee verdienen?’. Na de middelbare school pakte ze haar biezen voor een studie rechten in Amsterdam. “Dat was nog creatiever dan het lijkt, weet je dat? Op een analytische manier dan. Maar toen ik na zes jaar klaar was, kon ik me toch niet voorstellen dat ik dit heel mijn leven lang wilde doen. Ik dacht: waarom ga ik niet nog iets studeren wat ik ook in mijn vrije tijd zou willen doen? Dan hoef je eigenlijk nooit te werken. De ultieme vrijheid als je het mij vraagt.”

Waarom ga ik niet nog iets studeren wat ik ook in mijn vrije tijd zou willen doen? Dan hoef je eigenlijk nooit te werken.

En zo geschiedde. Nicola studeerde eerst een jaar aan de Rietveld Academie, maar dat was haar te conceptueel. Toen kwam de Junior Academie voor art direction in Noord, een opleiding voor art direction voor reclame. “Ik ben nog steeds blij dat ik uiteindelijk die switch heb gemaakt. Beeld heeft altijd een belangrijke rol in mijn leven gespeeld. Als ik rechten trouw was gebleven, was gemis waarschijnlijk onvermijdelijk geweest.”
png-leeg
Na haar afstuderen werd ze meteen zelfstandige. “Dat was een hectische periode. Ik beviel van twee kinderen en kreeg de kans om naar Engeland te emigreren. In de avonduren ben ik opdrachten gaan uitvoeren voor Nederlandse connecties, overdag was ik aan het moederen.” Na 2,5 jaar belandde Nicola weer op Hollandse grond. “Ik dacht toen: ik ga een eigen textielbedrijf starten. Ik bekommerde me non-stop om de zakelijke kant van stoffen die ik inkocht voor mijn label soetwaer. Ook het zeefdrukken en uiteindelijke verkopen deed ik zelf. Dat was lang leuk, vooral het opzetten, maar op een gegeven moment liep ik vast. Het werd me te logistiek, het ambachtelijke was weg. Ik wilde niet blijven staren naar het probleem, en simpelweg mijn focus verleggen. Dat werd de start van mijn collages.”

In haar collages komen vaak vaste dingen terug, al is dat niet per se bewust. “Ik merk dat ik vaak met botanische elementen zoals bloemen en bladeren werk. Vrouwen, handen en gezichten laat ik ook regelmatiger zien.” Haar creaties bleven niet onopgemerkt, en inmiddels zit ze bijna aan de 10.000 volgers. “Dat komt ook door de illustratiewedstrijd van ELLE die ik afgelopen juni heb gewonnen. Dat heeft me veel aandacht opgeleverd. Ik had echt niet verwacht dat ik zou winnen: ik deed eigenlijk heel erg op de valreep mee. Ik vind het nog steeds fantastisch.”
png-leeg
Nicola’s toekomst ligt voor nu dan ook in de collages, als het aan haar zelf ligt. “Er is zoveel beeld dat het fenomeen steeds populairder wordt. Ik heb al een aantal originelen verkocht, heel gaaf! Deze maand is het tijd voor mijn allereerste collage-expositie. Dat is eigenlijk een soort ‘coming out’, ik wil laten zien dat ik dit op een serieuze manier doe. Niet iedereen snapt altijd mijn werk: als ik het bijvoorbeeld aan mijn moeder laat zien, vraagt ze vaak: hoe bedoel je dit eigenlijk? Dan moet ik het wel ondertitelen. Zo’n expositie is dan een goed visitekaartje.”
png-leeg
Toevallig komt tijdens haar expositie ook nieuw collageboek Making the Cut uit, inclusief werk van Nicola. Dat maakt het cirkeltje zo goed als rond. “Ja, surrealistisch hè?”

Vanaf 8 januari zijn de collages van Nicola te bezichtigen bij Galerie Oosterbosch in Amsterdam. Zien wat Nicola inspireert? Voor F.A.L.L. Magazine cureert ze voor een week lang elke dag het F.A.L.L. Tumblr account. 


Beeld credits:
Fotografie: Photograppers
Productie: Quirine Smid